Ειδήσεις
Ειδήσεις
 |
 |
 |
Σελίδα 3 από 10 9 Δεκ. '09 Τα Νέα - «Βάλτε τη φύση μέσα στην πόλη» Ακόμη και στα πολύ χτισμένα σημεία το σύνθημα της νέας ελληνικής αρχιτεκτονικής είναι «Να βάλουμε τη φύση μέσα στην πόλη», όπως αποδεικνύεται σε έκθεσηανακεφαλαίωση της παραγωγής από το 2005 Ζωή σε τέσσερις τοίχους και περίπατος ανάμεσα σε κτίρια-κουτιά δεν είναι καλή ζωή. Η λύση είναι να φέρουμε τη φύση μέσα στην πόλη και να διεκδικήσουμε περισσότερα άκτιστα τετραγωνικά. Στην περίπτωση μάλιστα που δεν υπάρχουν για όλους προνομιακά οικόπεδα με άπλετη θέα, οι Έλληνες αρχιτέκτονες επινοούν λύσεις για να χωρέσουν στα ιδιωτικά έργα τους κήποι, αυλές, πράσινες ταράτσες, υπαίθριοι χώροι. Το ίδιο συμβαίνει και στα δημόσια έργα, στη μελέτη νέων δημαρχιακών μεγάρων, βρεφονηπιακών σταθμών, σε πλατείες αλλά και σε ιδιόκτητους χώρους εργασίας. Αυτή είναι η κυρίαρχη τάση στη νέα ελληνική αρχιτεκτονική σκέψη και παραγωγή. Και παρουσιάζεται μέσα από τα έργα της τελευταίας πενταετίας που αφορούν ιδιωτικές κατοικίες, δημόσια κτίρια και δημόσιους χώρους στην έκθεση «Τοίχοι-Walls» στην Πάτρα. «Η νοοτροπία των κατοίκων των πόλεων αλλάζει. Οι τοίχοι πέφτουν. Ο κόσμος δεν επιθυμεί να δημιουργεί σπίτια- κάστρα που θα τον κρατούν σε απομόνωση από το περιβάλλον του», επισημαίνει η αρχιτέκτονας Μάρω Κιούρτη. «Ζητούμενο είναι η επαφή με το φυσικό τοπίο». Τα παραδείγματα είναι πολλά. Το 2007 στην περιοχή του Αιγάλεω χτίστηκε μία πολυκατοικία με φοιτητικά διαμερίσματα που καλύπτει επιφάνεια 290 τ.μ. «Το κτίριο σπάει σε δύο όγκους. Ανάμεσά τους ο ακάλυπτος χρησιμοποιείται σαν είσοδος της πολυκατοικίας και χωρίζεται σε αυλές για τα ισόγεια διαμερίσματα. Με αυτόν τον τρόπο, ο ακάλυπτος, που συνήθως είναι ο νεκρός χώρος των πολυκατοικιών, γίνεται μέρος της πόλης και υπαίθριος πυρήνας της καθημερινής ζωής», εξηγούν οι αρχιτέκτονες Γεώργιος Σταματάκης και Κατερίνα Καρανίκου. Σε μία άλλη κεντρική περιοχή, στο Μεταξουργείο, οι αρχιτέκτονες Γεωργία Δασκαλάκη και Γιάννης Παπαδόπουλος έσπασαν τον συμπαγή όγκο της τυπικής αθηναϊκής πολυκατοικίας και τον άπλωσαν σε τρία επίπεδα σε ένα συγκρότημα κατοικιών και καταστημάτων. Το σημείο αιχμής βρίσκεται στο εσωτερικό όπου δημιουγείται ένα κεντρικό αίθριο, στο οποίο οι αρχιτέκτονες έδωσαν τον χαρακτήρα της παλιάς αυλής. «Ας μην ξεχνάμε ότι το κλίμα του τόπου αναγορεύει τον υπαίθριο χώρο σε πρωτεύουσα παράμετρο του καθημερινού βίου» λένε οι αρχιτέκτονες. «Γι΄ αυτό οι κατοικίες σε αυτό το συγκρότημα χαρακτηρίζονται από τον σχηματισμό υπαίθριων και ημιυπαίθριων χώρων που δημιουργούνται σε διάφορες εσοχές. Εκεί υπάρχουν δέσμες φυτών, καθώς και φυτεμένα δώματα, ως μία εφαρμογή της πράσινης αρχιτεκτονικής». Η αντίληψη ότι ένας ακάλυπτος χώρος μπορεί να ανοίξει προς την πόλη και να αποκτήσει φυσικά στοιχεία έγινε πράξη και στο νέο κτίριο γραφείων των Εκδόσεων Πατάκη, στην Ομόνοια, στην αρχή της Πειραιώς. «Στο ισόγειο, ο δομημένος χώρος βρίσκεται μόνο στο κέντρο του οικοπέδου με την κεντρική είσοδο του κτιρίου. Ο υπόλοιπος χώρος είναι ελεύθερος και φυτεμένος. Με την παρεμβολή ενός κήπου ανοιχτού προς την πόλη, σπάει το συμπαγές κτισμένο μέτωπο της στοάς της οδού Πειραιώς», επισημαίνει η αρχιτέκτονας του έργου Αλεξάνδρα Καλλίρη. ΙΝFΟ 6η έκθεση «Walls» έως 20 Δεκεμβρίου στο παλιό εργοστάσιο Λαδόπουλου, στην ακτή Δυμαίων, στην Πάτρα. Τα Σαββατοκύριακα οι επιμελητές ξεναγούν το κοινό και προβάλλονται ταινίες για την αρχιτεκτονική και τα όρια. Αίθρια και αυλές στις κατοικίες Η ελληνική αρχιτεκτονική δημιουργεί προτάσεις για έναν «πολιτισμό της κατοίκησης», όπως λέει χαρακτηριστικά η επιμελήτρια του «Walls» Μάρω Κιούρτη. Σε αυτόν τον νέο πολιτισμό το ζητούμενο είναι η παρουσία της φύσης και όχι η καταστροφή της. Το βλέπουμε στη μελέτη κατοικίας στα πυρόπληκτα της Ηλείας με την αφαίρεση όγκου στο εσωτερικό της κατοικίας προκειμένου να φυτευθεί ένα δένδρο. Επίσης, στην τριπλοκατοικία στην περιοχή Εύξεινου Πόντου Αττικής, όπου ναι μεν οι κατοικίες ενώνονται μεταξύ τους με κήπο, όμως διατηρούν και τον ιδιωτικό τους χαρακτήρα. Στο συγκρότημα κατοικιών στο Ρωμανό της Πάτρας, η όψη της κατοικίας προς το βουνό διαμορφώνεται ως σκληρό μονολιθικό όριο, με μικρά ανοίγματα. Τόσο για να προστατεύεται το σπίτι από τον βορινό άνεμο όσο και για να μην αλλοιώνει το σχήμα του την αισθητική του τοπίου. Πιο κοντά στη φύση με: ●Εσωτερικές φυτεμένες αυλές ●Πράσινες ταράτσες ●Στοές που ενώνουν τον δρόμο με εσωτερικούς κήπους κτιρίων ●Αναδιπλώσεις στο έδαφος, εγκοπέςχαράδρες μέσα από τις οποίες αναδύονται ποώδη φυτά σε τσιμεντένιες πλατείες ●Χαμηλής κλίμακας κτίσματα με ανοίγματα προς το φυσικό τοπίο Της Έφης Φαλίδα |
